We waren juist aan het nagerecht begonnen, toen aan het tafeltje achter mijn disgenoot twee jonge mensen aanschoven. Hij verschrikkelijk Hollands, zij met een zweem van Russisch.
De man droeg het hoofdknotje dat inmiddels de kringen van hipsters heeft verlaten en nu opgeld doet in andere bevolkingslagen, en had een witte hoodie aan. Wat in het Drentse land uitzonderlijk is, want wij hadden inmiddels geconcludeerd dat een uniform van jeans, zwarte trui of shirt en stevige (veiligheids) schoenen verplicht is voor de mannen in deze omgeving. Het meisje was uitzonderlijk slank en had uitzonderlijk glanzend zwart, lang, recht afgeknipt haar. Zo glanzend dat ik me even afvroeg of het soms een pruik was. Het was inmiddels half negen en ik vroeg me even af of ze zojuist het bed gedeeld hadden, en nu snel nog een hapje wilden eten. Maar niets in hun interactie duidde daarop. Geen aura van intimiteit, geen enkele aanraking. De jongen keek vriendelijk, bijna broederlijk naar het meisje en zij schudde af en toe haar uitzonderlijke haar over de schouders, maar verder was er niets verleidelijks in haar gedrag. Ze dronken water uit hun wijnglazen en kletsten en ik merkte op dat beiden tatoeages hadden die tot op de pols doorliepen. Zo’n twintig minuten later maakte een derde persoon zijn entree, hij droeg het vertrouwde zwarte shirt over zijn grote lichaam. Zijn tattoos leken me een verwijzing naar criminele kringen. Een ober begroette hem alsof hij een graag geziene gast was, nam vertrouwelijk plaats op de lege stoel naast hem en bestudeerde samen met hem de kaart. Even later toonde hij een fles wijn, die na goedkeuring van de Godfather werd uitgeschonken in een decanteer karaf. Ik vroeg me af waarom ik de man in gedachten Godfather noemde. Hij was overduidelijk het hoogst in de pikorde: kwam later dan de anderen, werd door de ober met alle egards behandeld, bleef achterover geleund zitten terwijl de andere twee aan tafel zich naar hem overbogen en hij beantwoordde terwijl hij naar één van hen luisterde zonder excuus zijn telefoon. Het meisje gebruikte het intermezzo om een selfie te maken, en door onze posities ten opzichte van elkaar, kon ik nu haar gehele gezicht bekijken. Mooie, regelmatige Slavische trekken, effectief opgemaakt, lippen in de selfie kusstand. De Godfather nam vervolgens ook een foto van haar gezicht, waar ze ingetogen maar welwillend voor poseerde. Een jongeman, tenger, met een zonnebril op en een T-shirt in schreeuwerige kleuren kwam Godfather begroeten. Bleef even naast hem staan en vertrok weer. Een andere, zeer omvangrijke man naderde de tafel. Hij plofte in de lege stoel, praatte even en stond weer op. Met een routinegebaar hees hij zijn trui over zijn door de afzakkende broek blootgekomen billen. Bij elke onaangekondigde gast verdwenen de jongen en het meisje naar de psychologische achtergrond, zodra het toneel weer vrij was namen ze de conversatie weer op. Wat was hier gaande? Was het meisje een escort die door de jongen moest worden voorgesteld aan Godfather? Maar waarom trok de jongen zich dan niet terug? Omdat de man bezig was zijn macht te tonen en zich niet kon richten op vrouwelijk gezelschap? Hij was de belangrijkste aap op de apenrots dat was duidelijk. Nieuw gezelschap diende zich aan: een onaanzienlijke vrouw in een geel jurkje begroette de Godfather kort en lacherig. De blik van de man in de witte hoodie kruiste de mijne. Ik keek weg. Toen ik opnieuw opkeek, bleef hij mij aanstaren, neutraal, maar opmerkzaam. Het werd tijd om op te stappen. De koffie was op. Wij stonden op om naar onze kamer te gaan.
Was mijn fantasie met me aan de haal gegaan? vroeg ik me af toen ik in bed lag. Misschien was Godfather wel gewoon een plaatselijke muzikant die door fans was uitgenodigd om met hem te eten?
De volgende morgen kwam mijn reisgenoot terug van de receptie benden, waar hij de rekening had betaald. Hij had een tijd moeten wachten, zei hij. De mensen voor hem hadden uitgebreid hun beklag gedaan over het wangedrag van een paar andere hotelgasten. Geluiden op de gang van een vechtpartij, diep in de nacht het gegil van een vrouw, brekend glas.
W.v.t.t.k. 