Dit is niet normaal

“Dit is niet normaal!” riep Caroline van der Plas uit, toen ze hoorde dat haar Boeren Burger Beweging de meeste stemmen heeft gekregen bij de verkiezingen voor Waterschappen en Provinciale Staten. In een gebaar van verbijstering grepen haar vingers met de appelgroen gelakte nagels naar haar hoofd. Direct daarna herstelde ze zich: “Het is natuurlijk wél normaal!”

Deze scene drukt wat mij betreft precies uit hoe de politieke situatie is in Nederland anno maart 2023.

Het is niet normaal om dit mee te maken: in 2019 een partij oprichten, in 2021 met een eenmansfractie in de Tweede Kamer beginnen en weer twee jaar later leider van de grootste partij van Nederland zijn. Je moet wel een wanstaltig groot ego hebben om dat in één keer te kunnen geloven. Het is niet normaal en zelfs enigszins beangstigend, dat een partij zonder bestuurservaring en zonder politiek kader, een partij die zich vooral profileert voor één enkel issue, de belangen van boeren (en zijn financiele steun ontvangt vanuit de vlees- en veevoerindustrie), de grootste is. Laat het even tot je doordringen.

Als je de stemmen van alle boeren in Nederland bij elkaar zou optellen, zijn ze goed voor één zetel. BBB heeft bij deze verkiezingen dus de Bonus voor de Onvrede uit verschillende groepen binnengehaald. We zijn er wél op vooruit gegaan: want daarmee is hij is gelukkig weg bij een antidemocratische partij die sterke banden heeft met een agressief dictatoriaal regime, een partij ook die paramilitaire trekjes heeft.

Ik mag Caroline wel. Ik ben het niet met haar politieke standpunten eens, maar ze komt op mij over als een nuchtere vrouw, ze lijkt zich vooral bezig te houden met inhoud en argumenten en is op samenwerking gericht, bovendien is ze niet te betrappen op demagogie of poeha. Ook haar uitroep “Dit is niet normaal!” pleit voor haar realisme.

Evenals de correctie daarop: “Het is natuurlijk wél normaal”. Waar vroeger rondom de onwrikbare zuilen van de macht nog wat bizarre splintertjes over het politieke veld rondzwierven, zijn die splinters nu het centrum van de macht geworden. En dat is normaal geworden. Terwijl aan de grenzen van Europa tienduizenden sterven in een bloedige oorlog, onze natuurlijke omgeving in rap tempo naar de knoppen gaat en over onze hoofden heen economische belangen zo ongeveer allesbepalend zijn geworden, is in ons land een volkomen onervaren politieke partij met de meeste stemmen uit de bus gekomen. En dat is normaal geworden. Die situatie maakt ons kwetsbaar. Want nu nog gaat de Onvredebonus van de ene na de andere partij, maar dat kan veranderen. De onvrede kan zich hechten aan doortraptere politici dan Caroline van der Plas. We zijn manipuleerbaar. Ik vind dat het tijd wordt om meer van onze tijd en van ons geld te gaan inzetten om die oude, dierbare open samenleving van ons te beschermen. Om te beginnen ga ik me aanmelden als lid bij een politieke partij.