Gistermorgen, toen we ons in het Westerpark verzamelden om te gaan sporten, kwamen er aarzelend een paar jongetjes op ons aflopen. 

“Mevrouw, mag ik iets vragen?” vroeg de dapperste aan mij, een pril snorretje zichtbaar op zijn bovenlip.

“Ja?”

“Wat zou u nog graag willen doen in uw leven?”

“Waarom wil je dat weten?” vroeg ik, enigszins overvallen door dit onderwerp zo op de vroege morgen.

“Voor een project van school, mevrouw.”

En ja, toen ik op keek zag ik meerdere groepjes kinderen uitzwermen in de richting van  voorbijgangers. Ik moest een tijdje in de blauwe lucht staren, voor het antwoord kwam.

“Ik wil graag nog een boek schrijven.”